Sakrament Chrztu św.

Czym jest Chrzest święty?

 

1. „Chrzest święty jest fundamentem całego życia chrześcijańskiego, bramą życia w Duchu
    i bramą otwierającą dostęp innych sakramentów. Przez chrzest zostajemy wyzwoleni od
    grzechu i odrodzeni jako synowie Boży, stajemy się członkami Chrystusa oraz zostajemy
    wszczepieni w Kościół i stajemy się uczestnikami jego posłania.

2. Chrzest św. jest sakramentem, w którym przez polanie wodą i wymówienie słów
    sakramentalnych człowiek otrzymuje odpuszczenie grzechu pierworodnego
    i wszystkich grzechów przed chrztem popełnionych
    oraz staje się dzieckiem Bożym i otrzymuje życie wieczne.

 3. Ustanowił go Chrystus i „powierzył wraz z Ewangelią swojemu Kościołowi,
    gdy polecił Apostołom: Idźcie i nauczajcie wszystkie narody,
    udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego” (Mt 28, 19).


4. Poprzez chrzest święty ludzie wchodzą do wspólnoty Kościoła,
    uczestniczą w powszechnym kapłaństwie, stają się uczestnikami Bożej natury,
    a wszczepieni w Chrystusa, w jego misterium śmierci i zmartwychwstania
    przechodzą ze śmierci grzechu do życia w łasce.

 5. „Kościół, otrzymawszy polecenie Chrystusowe głoszenia Ewangelii i udzielania chrztu,
    już od pierwszych wieków chrzcił nie tylko dorosłych, lecz także niemowlęta.
    Zawsze bowiem uważał, że według słów Pańskich: „ Jeśli się ktoś nie odrodzi z wody
    i Ducha Świętego, nie może wejść do królestwa Bożego” (J 3, 5)

 6. Chrzest jest początkiem nowego życia – życia we wspólnocie z Jezusem i z wszystkimi,
    którzy w Niego wierzą. Na znak zapoczątkowania czegoś nowego otrzymujący chrzest
    zostaje nazwany po imieniu. Przeważnie jest to imię świętego,
    który ma być nam w życiu wzorem i patronem.


7. Przyjęcie chrztu pociąga za sobą konsekwencje. Człowiek ochrzczony winien żyć inaczej,
    bowiem dla niego miarą życia stał się Chrystus. Sakrament ten stawia przed nami zadania
    nieustannego upodabniania się do Chrystusa. Dla chrześcijanina oznacza to przyjęcie tego,
    co Jezus nakazuje: uznanie potrzeb bliźnich za swoje, stawanie po stronie cierpiących
    i słabych, szukanie woli Bożej w każdym zdarzeniu.

 8. Chrzest, jako najważniejszy sakrament w Kościele katolickim, jest zapisywany
    w Księdze ochrzczonych w Kościele parafialnym w miejscu urodzenia.
    Bez tego dokumentu nie jest możliwe przyjęcie jakiegokolwiek innego sakramentu,
    stąd najlepiej jest, gdy wszystkie dokumenty gromadzone są w jednej parafii.

Zapisywanie Chrztu św. w kancelarii:

 

   - dowód stwierdzający tożsamość rodziców dziecka

   - świadectwo urodzenia dziecka

   - świadectwo ślubu kościelnego rodziców dziecka

Warunki, które muszą spełnić Rodzice chrzestni:


  - wyznaczeni przez rodziców
  - przyjęli sakramenty: chrzest, eucharystia, bierzmowanie
  - nie są ojcem ani matką przyjmującego chrzest
  - należą do Kościoła katolickiego
  - jeśli są małżonkami, to żyją w sakramentalnym małżeństwie
  - wyrzekają się szatana
  - wyznają wiarę Kościoła, w której dziecko otrzymuje chrzest

Ich przywileje i zadania wobec dziecka


  - otrzymują specjalne błogosławieństwo
  - trzymają świecę i podają białą szatkę do chrztu
  - pomagają w chrześcijańskim wychowaniu dziecka
  - prowadzą autentyczne życie chrześcijańskie
  - żyją wiarą, nadzieją i miłością
  - modlą się za chrześniaka  - w razie nie wypełniania obowiązków chrześcijańskich
    przez rodziców zwracają im uwagę

Skutki przyjęcia Sakramentu Chrztu świętego:

 

1. Oczyszczenie z grzechu pierworodnego – Bóg poprzez sakrament Chrztu gładzi wszystkie
    grzechy, dzięki czemu nie jesteśmy skazani na potępienie wieczne i oddalenie od Boga;

2. Ponowne narodziny (duchowe) – człowiek „rodzi” się po raz kolejny, tym razem nie
    w sensie fizycznym, ale duchowym; jest to warunek niezbędny do zbawienia;
    ochrzczony staje się dzieckiem Bożym;
    „Jeśli się ktoś nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do Królestwa Bożego” (J 3,5);

3. Duchowe naznaczenie człowieka na zawsze – od chwili Chrztu zaczynamy przynależeć
    do Boga; niezależnie od tego, jaką wybierzemy drogę – dobrą czy złą – nie wymażemy
    tego „znaku”;

4. Włączenie człowieka ochrzczonego do Kościoła – Kościół stanowiący wspólnotę ludzi
     wierzących jest symbolem Ciała Chrystusa, zatem tylko poprzez włączenie się do tej
     wspólnoty człowiek ma możliwość stać się częścią Mistycznego Ciała Chrystusa;

Sakramentu Chrztu świętego ksiądz ma prawo odmówić w następujących przypadkach:

1. brak zgody rodziców bądź prawnych opiekunów – szafarz nie ma prawa udzielić
    sakramentu Chrztu dziecku bez zgody jego opiekunów;
    jeżeli jednak zaistnieje sytuacja realnego zagrożenia życia małego człowieka,
    wówczas ma on pełne prawo natychmiastowego ochrzczenia tegoż dziecka;

2. rodzice dziecka związani są kontraktem cywilnym, bez możliwości zawarcia
    sakramentu małżeństwa z pewnych przeszkód kanonicznych
    (np. gdy jedno z nich jest rozwiedzione), jeśli jednak rodzice dziecka są praktykujący
     i zobowiązują się wychowywać swe dziecko w wierze
     katolickiej, to proboszcz zwykle zgadza się na udzielenie sakramentu Chrztu;

3. rodzice związani są ze sobą kontraktem cywilnym, ale nie chcą przystąpić do sakramentu
    małżeństwa. Rodzice, którzy nie widzą potrzeby zawierania sakramentu małżeństwa 
    nie powinni otrzymać zgody na ochrzczenie własnego dziecka,
    gdyż sami nie przykładają znacznej uwagi do własnej wiary;

4. rodzice są niewierzący – sam obrzęd Chrztu byłby niczym bez późniejszego
    wychowywania dziecka w wierze katolickiej; jeżeli więc rodzice lub prawni opiekunowie
    dziecka przyznają się, że sami mają problem ze swoją wiarą.