Bierzmowanie

1. Wprowadzenie

Ochrzczeni przechodzą dalszy etap chrześcijańskiego wtajemniczenia przez sakrament bierzmowania. W nim otrzymują Ducha Świętego i Jego dary, który w dzień Pięćdziesiątnicy został zesłany na Apostołów.
W ten sposób zostają umocnieni, aby składali świadectwo swojej wiary stając się Jego Apostołami. Dusze bierzmowanych otrzymują niezniszczalny charakter, czyli znamię Pańskie, co sprawia,  że sakramentu bierzmowania nie można powtarzać.


2. Rodzice i świadek bierzmowania.

Obowiązkiem chrześcijańskich rodziców jest troszczyć się o przygotowanie dzieci do życia sakramentalnego przez formowanie w nich ducha wiary i stopniowe jego umacnianie oraz przez bezpośrednie przygotowanie do owocnego przyjęcia sakramentów bierzmowania.

Poszczególnym bierzmowanym towarzyszy świadek, który przedstawia ich szafarzowi bierzmowania do namaszczenia krzyżmem, a potem pomaga w wiernym wypełnianiu przyrzeczeń złożonych na chrzcie, zgodnie z natchnieniami Ducha Świętego, którego otrzymali.

Wypada, aby chrzestny, jeżeli może być obecny, był także świadkiem bierzmowania.
W ten sposób jaśniej zaznacza się związek między chrztem a bierzmowaniem, a funkcje
i obowiązki chrzestnego mogą być spełnione w sposób bardziej skuteczny. Nie wyklucza się jednak możności wybrania osobnego świadka bierzmowania.

Świadek bierzmowania wybrany przez kandydata powinien odznaczać się następującymi przymiotami:
a/  był wystarczająco dojrzały do spełniania tego zadania;
b/  należał do Kościoła katolickiego i przyjął trzy sakramenty wtajemniczenia: chrzest, bierzmowanie i Eucharystię;
c/  odznaczał się nienagannym życiem moralnym.

Właściwym szafarzem sakramentu bierzmowania jest biskup. Zwykle on sam udziela tego sakramentu, aby wyraźniej ukazać związek z pierwszym zstąpieniem Ducha Świętego w dniu Pięćdziesiątnicy, kiedy to Apostołowie napełnieni Duchem Świętym sami przekazywali Go wiernym przez włożenie rąk. Otrzymanie Ducha Świętego przez posługę biskupa wskazuje również na ściślejszą więź, która łączy bierzmowanych z Kościołem, oraz na otrzymane polecenie dawania Chrystusowi świadectwa wśród ludzi.


3. Udzielanie sakramentu.

Sakramentu bierzmowania udziela się przez namaszczenie krzyżmem na czole, którego dokonuje się wkładając rękę na głowę, i przez słowa: „Przyjmij znamię daru Ducha Świętego”.

Kapłani, którzy towarzyszą głównemu szafarzowi w udzielaniu sakramentu, razem
z nim wyciągają ręce nad wszystkimi kandydatami, prosząc dla nich o zesłanie Ducha Świętego.
Namaszczenie krzyżmem i słowa, jakie mu towarzyszą, wyrażają skutki daru Ducha Świętego. Przez namaszczenie wonnym olejem ręką biskupa ochrzczony otrzymuje niezniszczalny charakter, znamię Pańskie, razem z darem Ducha Świętego, który doskonalej upodabnia go do Chrystusa i udziela mu laski roznoszenia wśród ludzi „dobrej woni” (por. 2 Kor 2, 14).
Kandydat do bierzmowania powinien być ochrzczony, odpowiednio pouczony i przygotowany do obowiązków apostolstwa i dzielenia się swoja wiara z innymi jakie Chrystus na nim składa.
Bierzmowania udziela się zwykle w czasie Mszy św., aby jaśniej ukazał się ścisły związek tego sakramentu z całym wtajemniczeniem chrześcijańskim, które osiąga szczyt w przyjęciu Ciała i Krwi Chrystusa. Dlatego właśnie bierzmowani uczestniczą w Eucharystii, przez którą ich wtajemniczenie chrześcijańskie zostaje dopełnione.

/opracował Ks. Tadeusz Wiszniewski, proboszcz/

Kandydaci do Sakramentu Bierzmowania

 

PRZYGOTOWANIE I KRYTERIA DOPUSZCZENIA

DO SAKRAMENTU BIERZMOWANIA

I. Przygotowanie do bierzmowania

Przygotowanie do bierzmowania przebiega w dwóch etapach: przygotowanie dalsze, przygotowanie bliższe.

Przygotowanie dalsze obejmuje dwa pierwsze lata nauki w gimnazjum, zakończone egzaminem przed bierzmowaniem. Obejmuje ono treści przewidziane w programie klasy pierwszej i drugiej, oraz materiał zawarty w katechizmie bierzmowanych. Miejscem tego przygotowania jest szkoła. W szkole i w parafii podejmuje się formację religijno – moralną uczniów i wprowadza się ich w działania apostolskie. Przygotowanie to realizuje się w trakcie nauki religii w szkole oraz w czasie spotkań grupowych przy parafii od I do III klasy. Przygotowanie do bierzmowania w ramach katechezy parafialnej powinno przebiegać według zatwierdzonego programu i opracowanych materiałów.

Przygotowanie bliższe obejmuje uczniów z klasy trzeciej. Obejmuje ono głównie formację religijno – moralną, ascetyczną, wprowadzenie do życia w Kościele. Miejscem przygotowania jest parafia zamieszkania kandydatów do bierzmowania. Przygotowanie to realizuje się w formie spotkań grupowych przy parafii oraz w comiesięcznych nabożeństwach formacyjnych.

II. Kryteria dopuszczenia do bierzmowania

Bierzmowanie jest sakramentem wiary, stąd wiara kandydata jest podstawowym kryterium dopuszczenia do bierzmowania. Wiara ta wyraża się:

- w deklaracji przyjęcia sakramentu,

- w systematycznym uczestnictwie w lekcjach religii w szkole i spotkaniach formacyjnych

przy parafii,

- w spełnianiu praktyk religijnych: uczestnictwo w niedzielnej i świątecznej Mszy św. ;

przystępowanie z okazji pierwszych piątków miesiąca do sakramentu pokuty,

- w udziale w rekolekcjach lub dniu skupienia,

- w uczestnictwie w nowennie przed bierzmowaniem

- w nienagannej postawie religijno – moralnej,

- w pozytywnie zdanym egzaminie.

             Zaleca się, aby Księża Proboszczowie i Katecheci z pasterska miłością zaangażowali się w dzieło przygotowania młodych do sakramentu bierzmowania i w to przygotowanie włączyli rodziców. Cała zaś wspólnota parafialna niech otoczy modlitewną troską dzieło przygotowania do bierzmowania.

                                          + Stanisław Salaterski

                                           Wikariusz Generalny

Tarnów, 16.03. 2015 r.